Monty’s Hanna fan ’t Suydevelt

Monty’s Hanna fan ’t Suydevelt
Roepnaam: Hanna
NHSB 2367758
Geboren 02 – 11 – 2001

‘Hanna’ zoals wij haar noemen, is een teef die inmiddels een respectabele leeftijd bereikt heeft en in haar leven veel met mij op jacht geweest is.
Dochter van respectabele ouders die hun strepen ook ruim verdient hebben in de Drentenwereld qua show en jacht-capaciteiten.
Hanna is een hond met een zeer sterk karakter welke in de loop der jaren natuurlijk wel veranderd is.

Als jonge hond was zij bijna niet te houden in het jachtveld, zij was wel erg gehoorzaam…..maar de passie dreef haar soms tot op het randje van het gehoorzaam blijven.
Menig maal zat je dan in angst dat zij niet achter het haas aanging of de ree achterna, maar gelukkig bleek na een fluit-signaal en soms de harde stem, dat zij toch koos voor het gehoorzamen.
Ieder die jaagt en dit wel eens meegemaakt heeft, weet dat het je kan slopen.

Hanna heeft in haar 1e levensjaar nog jachttraining gekregen van Johanna Jongstra in Denemarken, daar heeft zij veel van opgestoken.
Buiten da jacht om heb ik haar met enige regelmaat geshowd met goed succes.

Tot mijn eigen verbazing ben ik nooit doorgegaan voor het Nederlands kampioenschap, nooit bij nagedacht eigenlijk..…alleen maar jagen met haar.

Is ook leuk trouwens en ik weet zeker dat zij niets gemist heeft.
‘Hanna’ is van het oude type Drent en uit haar lijn zijn prachtige nakomelingen gekomen, dat kunt u zelf eens napluizen.

Daarom hebben wij uit haar nakomelingen altijd pups aangehouden met groot succes. Mooi te zien dat veel eigenschappen geërft worden door het nageslacht. Bepaalde trekjes en gedragingen kom je steeds weer tegen. Machtig is het dan om door strak fokbeleid te trachten deze eigenschappen te behouden.

Fokken is vooruitzien! ‘Hanna’ is zacht van karakter en mag graag even aangehaald worden, doch na enige tijd is het haar wel goed genoeg en gaat het leven weer verder zogezegd. Dat eigenzinnige trekt mij persoonlijk wel aan. Zij is erg waaks en beschermend voor de baasjes, dat heeft zij vooral van haar vader meegekregen. Nu ze wat ouder wordt probeert ze nog steeds om vooraan te staan, hetgeen haar niet meer lukt…maar soms moet je ze in de waan laten !

‘Hanna’ is voor mij een hoofdstuk apart en kan niet veel kwaad doen bij mij.
Het plan is om haar dit jaar nog weer eens mee te nemen om kort in jacht-actie te zijn en haar weer even dat oude gevoel te laten ervaren.
Ook voor mij leuk.

De ‘oude garde’ heeft toch wel iets…vindt u niet?

Hanna’s behaalde titels: